سوار باشى ، قبل از خوابيدن بمستراح برو ، در جماع زياده‌روى مكن زيرا از نيروى زندگى مىكاهد ، با پيرزن جماع مكن زيرا مرگ ناگهانى مىآورد . اينك مىگوئيم كه گفته او همه‌اش بجز در دو مطلب موافق حكمت است زيرا زياد كردن خون و قى و خوردن مسهل در هر فصل ، سبب بيمارى و كار بىجائى است كه بدان نيازى نيست و آنچه را كه خدا قرار داده همانست كه ما قبلا گفته‌ايم . پزشك نامبرده باز مىگويد : " تا نيازى نداشته باشى دارو مخور ، اگر در معده تو غذائى هست ، غذاى ديگر مخور پس از غذا چهل گام راه برو ، همين‌كه از غذا پر شدى بر پهلوى چپت بخواب ، ميوه‌اى را كه گنديده است مخور ، بجز گوشت تازه مخور ، پيرزن را بهمسرى مگير ، دندان خود را مسواك كن ، گوشت بر روى گوشت مخور زيرا خوردن گوشت پشت سر هم مارها را در بيابانها مىكشد . كسى گفته است " هركه از بوى بد ، دود و غبار بپرهيزد ، معده خود را پر نكند ، در وقت خواب چيزى نخورد و بدن خود را از چيزهاى زائد در هر فصل با چيزهاى مناسبى كه در آن هنگام يافت مىشود پاك كند ، سزاوار آن است كه هرگز بيمار نشود مگر آنكه اجلش رسيده باشد . " اينك مىگوئيم اينكه گفته است كه در هر فصل خود را پاك كند اگر منظورش آن باشد كه شخص داروئى بخورد ، بر خلاف قانون خداوندى است چه دستور ايزدى اين است كه انسان بايد از خوردن دارو تا آنجا كه بتواند خوددارى كند و دارو بمنزله صابون است كه اگرچه لباس را پاك مىنمايد اما آن را پوك مىكند . پس تا بدن تاب مىآورد نبايد دارو بخورند مگر اينكه انسان از زيان بيمارى بر خود بترسد كه در اين هنگام خوردن دارو واجب است زيرا تا بيمارى